زندگی بازی تلخیست که از اغازش       بس که ازرده شدم چشم به پایان دادم

خدایا عاشقان را با غم عشق اشنا کن ز غمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن خدایا بی پناهم ز تو جزتو نخواهم اگه عشقت گناه هست ببین غرق گناهم دو دست دعا فرا برده ام به سوی اسمانها که تا پر کشد به بال غمت رها در کهکشانها رها در اسمانها

دیدی ای دل اخرش حرمت شکست از منو تو بریدو دلداری ببست دیدی حتی حرمت اشکامو نگه نداشت رفت و خیلی ساده رو تموم قول و قرارش پا گذاشت اخ که دیدی اخرش من و تو بد نام شدیم. تو دادگاه دلش به جرم سادگی محکوم شدیم حالا من موندم و این غصه ها یه دل شکسته و خاطره ها حالا باید تا قیامت بسوزم به تاوان گناه این اش...

  چقدر وقت براي عاشق شدن كم است ! چقدر قطارها دورند!چقدر مرگ نزديك است ! هر شب واژه هاي باران خورده ام آرام آرام به اتاق كوچكم مي آيند و خود را به من نشان ميدهند. دلم مي خواهد شعر بگويم ... اما ... گاهي نمي دانم براي چه كسي ،و گاهي هم دوست دارم براي عاشقان غريبي كه از كوچه ما مي گذرند شعر بخوانم ......

خدايا ياريم كن ... آنچه را كه دانسته يا ندانسته مي شكنم ،دل نباشد...!!!

سلام خدمت همه دوستای گلم.این وبلاگ خانه کوچک دلم است.لطفا با نظرات خودتون دل من رو اروم کنید.مرسی